missopfar n. a-St., nur Npg: ‚Messop-
fer; sacrificium‘ (frühnhd. mesopfer n. ‚vom
Teilnehmer an der Messe dargebrachtes Opfer‘,
nhd. Messopfer n. ‚Vergegenwärtigung des Op-
fertodes Jesu in der Feier der Eucharistie [ka-
tholische Kirche]‘). Determinativkomp. mit
subst. VG und HG. S. missa, opfar. – Ahd. Wb.
6, 692; Splett, Ahd. Wb. 1, 628. 686; Köbler,
Wb. d. ahd. Spr. 790; Schützeichel⁷ 226; Starck-
Wells 416.