mitislâfAWB m. a-St., NMC und Npg: ‚Bei-
schlaf; concubitus, coniugium‘ (vgl. mhd. mi-
teslæfel st.m. ‚Beischläfer‘). S. slâf. – Ahd. Wb.
6, 766 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 868; Köbler, Wb. d.
ahd. Spr. 792; Schützeichel⁷ 226; Starck-Wells
419.