rizzalôn sw.v. II, Gl. in London, Harl.
3095 (10. Jh., mfrk.; vgl. H. Thoma, PBB 73
[1951], 237, 37): ‚leise [die Stimme] erklingen
lassen; susurrare‘ (as. writolon sw.v. II, nur
im Part.Präs. ‚plappernd; garrulus‘ [WaD 96,
41/42]). Zur Etym. s. rzzri. – Ahd. Wb. 7, 1119;
Splett, Ahd. Wb. 1, 762; eKöbler, Ahd. Wb. s. v.
rizzolōn; Schützeichel⁷ 263; Starck-Wells 490;
Schützeichel, Glossenwortschatz 7, 454.
MK