samansprâchaAWB f. ō-St., in Gl. 1,65,27 (2.
Viertel des 9. Jh.s, bair. [Sam]) und 4,19,48 (1.
Viertel des 9. Jh.s, alem.): ‚Besprechung, Ge-
spräch, Zusammenfassung; colloquium, symbo-
lum‘. Ableitungskomp. aus saman und dem
Verbalabstraktum sprâcha zu dem st. V. V
sprechan (s. dd.). – Splett, Ahd. Wb. 1, 911; 2,
129; eKöbler, Ahd. Wb. s. v. samansprāhha;
Schützeichel⁷ 271; Starck-Wells 506; Schütz-
eichel, Glossenwortschatz 8, 96.
DSW