irser(a)wênAWB in Gl. seit ca. 1000: ‚da-
hinschwinden, verschmachten; elanguescere,
extabescere‘. – Splett, Ahd. Wb. 1, 808; eKöbler,
Ahd. Wb. s. v. irserawēn; Schützeichel⁷ 278;
Starck-Wells 518; Schützeichel, Glossenwort-
schatz 8, 171.
DSW