sidili n. ja-St., in Gl. 4,99,47 (1. Hälfte
des 13. Jh.s, bair.): ‚Thron; suggestus‘. ja-stäm-
mige Var. zu sidil (s. d.). – Splett, Ahd. Wb. 1,
796; eKöbler, Ahd. Wb. s. v. sidili ?; Schützeichel,
Glossenwortschatz 8, 189 (s. v. sidila).
DSW