brechôn sw.v. II, nur Notker, Ps., W.Ps.:
‚jmdn. heimsuchen, übel zurichten, affligere‘.
Vgl. Wißmann, Nom. Postverb. 107. S. brechan.
– anabrechôn, nur Otfrid 5, 20, 97: ‚verdam-
men‘. – gianabrechôn, nur Otfrid 4, 19, 64: ‚zu-
grunde richten‘. – Ahd. Wb. I, 1340; Splett,
Ahd. Wb. I, 97; Schützeichel⁴ 80; Starck-
Wells 769.