dreskôd m. i- (a-)St., nur Gl. 2, 687, 3:
‚Dreschen, tritura‘. S. dreskan, -ôd/-ôt. – dres-
kunga, dreskinga f. ō-St., nur Gl. 2, 688, 3.
700, 33; 3, 408, 32: ‚Dreschen, tritura, tritura-
tio‘. S. -unga. – Splett, Ahd. Wb. I, 150;
Starck-Wells 107.