armstarc adj., einmal Williram: ‚starkarmig,
manufortis‘ (mhd. armstarc; mndd. armstark). S.
arm¹, starc. – armstrangîg adj., einmal Williram:
‚mit kraftvollem Arm (übertr.), manufortis‘. S.
strang, -îg. – armstrengi adj. ja-St., einmal Willi-
ram: ‚mit gewaltigem Arm (übertr.), manufortis‘
(mhd. armstrenge; vgl. ae. earmstrang). S.
strengi. – Ahd. Wb. I, 655.