reckidaAWB f. ō-St., in Ni und Npg: ‚Ur-
sprung, Erklärung; expositio, solutio‘. Verbal-
abstraktum mit dem Fortsetzer des Suff. ur-
germ. *-iþō-. S. recken, -ida. – Ahd. Wb. 7, 903;
Splett, Ahd. Wb. 1, 742; eKöbler, Ahd. Wb. s. v.
rekkida; Schützeichel⁷ 258.
MK