Rosemarie Lühr. Etymologisches Wörterbuch des Althochdeutschen VII. Vandenhoeck & Ruprecht, 2021. (ISBN 978-3-525-20358-3). s. v. 'sêrbittarî'. (https://ewa.saw-leipzig.de/articles/serbittari)
sêrbittarîAWB f. īn-St., nur Npg: ‚Bitterkeit;
amaritudo‘. Determinativkomp. aus sêr (s. d.)
und einer Abstraktbildung mit Suff. -în- zu dem
Adj. bittar (s. d.). – Splett, Ahd. Wb. 1, 808;
eKöbler, Ahd. Wb. s. v. sērbittarī; Schützeichel⁷
278; Starck-Wells 518.
Rosemarie Lühr. Etymologisches Wörterbuch des Althochdeutschen VII. Vandenhoeck & Ruprecht, 2021. (ISBN 978-3-525-20358-3). s. v. 'sêrbittarî'. (https://ewa.saw-leipzig.de/articles/serbittari)